Prof. Mr. Shefik Haliti – biri i Muhovcit që ia kushtoi jetën arsimit shqiptar, Muhovci – vatër e dijes, e traditës dhe e njerëzve të vlerës

Muhovci është një fshat i Malësisë së Bujanocit, i shtrirë ndërmjet Breznicës dhe Zarbincës. Me pozitën e tij të favorshme gjeografike, me sipërfaqe të rrafshët dhe tokë pjellore, ai ka qenë gjithmonë një vend ku puna, mikpritja dhe dashuria për vendlindjen janë trashëguar brez pas brezi.

Ky fshat ka nxjerrë shumë burra e gra të shquar, të cilët me dijen, punën dhe përkushtimin e tyre kanë lënë gjurmë në arsim, mjekësi, kulturë, administratë dhe në shumë fusha të tjera të jetës shoqërore. Muhovci ka qenë dhe mbetet një vatër e dijes, e njerëzve fisnikë dhe e atyre që me veprën e tyre kanë nderuar vendlindjen.

Edhe pse rrethanat historike kanë bërë që shumë familje të përballen me valë shpërnguljesh, Muhovci nuk e ka humbur shpirtin e tij. Fshati vazhdon të ketë banorë dhe jeta ende gjallëron në rrugët dhe lagjet e tij. Gjatë vizitës sime këtë vit, pas afro dyzet vitesh mungesë, e gjeta me të njëjtën frymë që ruaja në kujtesë. Kishte ende gjallëri, qetësi dhe dinjitet. Dukej sikur koha nuk kishte arritur t’ia zbehte shpirtin, por vetëm e kishte bërë më këmbëngulës në ruajtjen e identitetit të tij.

Një lajm i mirë për Muhovcin është edhe ndërtimi i një hoteli nga bashkëvendasi ynë, Haqif Haziri, i cili jeton dhe vepron në Zvicër. Hoteli po ndërtohet në dalje të fshatit, në rrugën që të çon drejt Zarbincës. Ky investim është një dëshmi e lidhjes së fortë të mërgatës me vendlindjen dhe do t’i japë një gjallëri të re jetës së fshatit.

Muhovci ka dhënë shumë personalitete të njohura. Ndër ta spikat edhe shkrimtari Veli Veliu, emër i respektuar në letërsinë shqipe. Por në këtë shkrim do të ndalemi te një tjetër figurë e shquar e këtij fshati – Prof. Mr. Shefik Haliti, pedagogu i nderuar që ia kushtoi tërë jetën arsimit dhe edukimit të brezave të rinj.

Prof. Mr. Shefik Haliti – misionar i arsimit shqiptar
Prof. Mr. Shefik Haliti lindi më 20 korrik 1942 në Muhovc të Malësisë së Bujanocit, një trevë që ndër breza ka nxjerrë njerëz të dijes dhe të punës. Që në rininë e hershme ai e kuptoi se rruga e tij do të ishte arsimi dhe këtë mision e ndoqi me përkushtim gjatë gjithë jetës.

Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa Shkollën Normale “Skënderbeu” në Gjilan. Studimet universitare i përfundoi në Degën e Pedagogjisë të Fakultetit Filozofik të Universitetit të Prishtinës, ku u diplomua më 30 qershor 1969. Në vitin 1983 përfundoi studimet pasuniversitare dhe fitoi gradën Magjistër i Shkencave Pedagogjike, duke u radhitur ndër pedagogët më të përgatitur të kohës së tij.

Hapat e parë të karrierës i hodhi si mësues në Shkollën Fillore “Migjeni” në Muhovc. Aty u lidh edhe më shumë me vendlindjen dhe me zhvillimin e arsimit shqip në këtë trevë. Përkushtimi i tij ndaj shkollës nuk mbeti vetëm në punën e përditshme me nxënësit. Vite më vonë ai i kushtoi asaj një nga veprat e tij më të rëndësishme – Monografinë e Shkollës Fillore “Migjeni” në Muhovc, ku dokumentoi historinë e shkollës, mësuesit, nxënësit dhe zhvillimin e arsimit në këtë pjesë të Malësisë së Bujanocit.

Më pas, Prof. Haliti punoi si profesor në Shkollën Normale “Skënderbeu” në Gjilan, si ligjërues në Akademinë Pedagogjike dhe në Shkollën e Lartë Pedagogjike “Skënderbeu”. Falë përgatitjes profesionale dhe autoritetit të tij, ai ushtroi edhe detyra me përgjegjësi, si drejtor i Shkollës së Lartë Pedagogjike, anëtar i Senatit të Universitetit të Prishtinës dhe më vonë dekan në Universitetin “Fama” në Gjilan.

Krahas angazhimit në arsim, Prof. Haliti ishte edhe studiues i palodhur. Veprimtaria e tij publicistike nisi në vitin 1974 me punime të shumta të botuara në shtypin kosovar të kohës, si “Shkëndija”, “Flaka e Vllaznimit” dhe “Rilindja”. Në shkrimet e tij trajtoi tema të rëndësishme nga fusha e arsimit: mësimin, mësimdhënien, nxënien, reformimin dhe vlerësimin.

Ndër veprat e tij më të rëndësishme veçohen:

• “Artikuj të përzgjedhur pedagogjikë”, Prishtinë, 2003;
• “Doracak i mësimit praktik për studentë”;
• “Zhvillimi i shkollave dhe arsimit në komunën e Gjilanit (1945–1980)”;
• “Zhvillimi i shkollave dhe i arsimit në territorin e sotëm të Anamoravës 1945–1950”, Prishtinë, 1997;
• “Në kërkim të pedagogjisë reformuese”;
• Monografia e Shkollës Fillore “Migjeni” në Muhovc;
• Monografia e Shkollës Normale “Skënderbeu” në Gjilan.

Ai ishte gjithashtu recenzues i shumë teksteve profesionale dhe shkollore, duke dhënë kontribut të çmuar në zhvillimin e mendimit pedagogjik shqiptar.

Ata që e njohën nga afër e kujtojnë si njeri të urtë, të matur, me kulturë të gjerë, modest dhe të drejtë. Për të, profesioni i mësuesit nuk ishte thjesht një detyrë pune, por një mision jetësor. Ai besonte se edukimi i brezave të rinj ishte një përgjegjësi e madhe shoqërore dhe kombëtare.

Për Prof. Mr. Shefik Halitin nuk flasin vetëm librat që shkroi dhe detyrat që ushtroi. Për të flasin edhe mijëra nxënës, studentë dhe kolegë, të cilët tek ai gjetën një mësues të përkushtuar, një pedagog të aftë dhe një njeri me vlera të larta njerëzore.

Sot, edhe pse nuk është më në mesin tonë, emri i Prof. Mr. Shefik Halitit mbetet i lidhur ngushtë me historinë e arsimit shqiptar dhe me Muhovcin, vendlindjen që e deshi dhe nuk e harroi kurrë. Ai mbetet një nga bijtë më të denjë të këtij fshati, ndërsa vepra e tij është një pasuri që do t’u shërbejë brezave të ardhshëm.

Lavdi jetës dhe veprës së Prof. Mr. Shefik Halitit!
Me respekt,
Bashkimi i Hashanis