Vështrim kritik nga Shemsi Doda – “Kabare 1999” – Argëtim skenik si pasqyrë e plagëve të pasluftës
Shemsi Doda – Vështrim kritik për shfaqjen “Kabare 1999”, të realizuar nga regjisorja Zana Hoxha dhe ansambli i Teatrit të Qytetit në Gjilan.
Shfaqja “Kabare 1999”, me regji të Zana Hoxhës dhe interpretim të ansamblit të Teatrit të Qytetit në Gjilan, vjen si një retrospektivë artistike e realitetit pasluftës.
Shkruan: Shemsi Doda
Në këtë vështrim kritik, Shemsi Doda ndalet te ndërthurja e argëtimit skenik me plagët shoqërore, kujtesën kolektive dhe përfshirjen e publikut në një përvojë ndryshe teatrore.
“Kabare 1999”
Sipas motiveve të Joe Masteroff
Adaptimi dhe regjia: Zana Hoxha
Me role: Kushtrim Qerimi, Semira Latifi, Edon Shileku, Aurita Agushi, Ali Demi, Safete Mustafa Baftiu, Gëzim Bucolli, Gani Rahmani, Mejreme Berisha, Blend Arifi.
Shfaqja “Kabare 1999” vjen si një retrospektivë artistike e Prishtinës së pasluftës, ku ndërthuren fatet, ambiciet dhe plagët shoqërore përmes një galerie personazhesh që shpalosin copëza nga jeta e tyre në një pansion dhe në një kafene-kabare. Të huaj e vendorë, matrapazë e ushtarë, shkrimtare e gra të përdala, një nënë që kërkon të birin, mjerimi dhe amullia shoqërore, si dhe tendenca për harresë e zbavitje – të gjitha këto përthuren në hapësirën e “kabaresë”, si vend argëtimi dhe ikjeje të përkohshme nga realiteti i rëndë.
Zana Hoxha, regjisore e shfaqjes “Kabare 1999”
Regjisorja Zana Hoxha arrin të ndërthurë me sukses tri shtylla themelore të shfaqjes: lojën skenike, muzikën dhe këngën, duke krijuar sekuenca që shpalosin gjithçka dhe gjithkënd në një rrëfim të rrumbullakosur, që njëkohësisht zbavit dhe intrigon publikun.
Loja e aktorëve, e udhëhequr nga narratori dhe zonja e bujtinës, nxjerr në pah potencialin krijues të gjithë kastës, përfshirë edhe balerinët, të cilët ofrojnë një interpretim të shkëlqyer. Personazhet ndërtohen me qartësi, të kombinuara mjeshtërisht me këngë, vallëzim dhe aktrim imponues, duke krijuar një tërësi dinamike dhe tërheqëse.
Skenografia është konceptuar si një kafene-skenë, ku publiku bashkëjeton me shfaqjen: tavolina, karrige, atmosferë romantike, pije dhe qirinj krijojnë një ndjesi intimiteti dhe përfshirjeje direkte në ngjarje.
Kostumet, të qëlluara dhe në frymën e kohës, pasqyrojnë me saktësi karakterin dhe profilin e secilit personazh, duke ndihmuar në ndërtimin vizual të botës së shfaqjes.
Dritat janë efektive dhe të punuara me detaje, duke e shoqëruar dhe lehtësuar rrëfimin skenik në mënyrë funksionale dhe estetike.
Muzika dhe koreografia, të ekzekutuara live, me këngë dhe lëvizje skenike, janë origjinale, të detajuara dhe të sinkronizuara me kujdes për të gjithë kastën, duke i dhënë shfaqjes ritëm, energji dhe identitet të veçantë.
Publiku e përcolli shfaqjen me shumë kureshtje dhe kënaqësi, duke dhënë duartrokitje edhe gjatë performancës, por edhe ovacione në fund. Nga reagimet dhe shprehjet në fytyrat e tyre, ishte e qartë se “Kabare 1999” u përjetua si një performancë ndryshe nga shfaqjet e tjera – një përvojë skenike që argëton, por edhe të shtyn të reflektosh.
