Nga, Ekrem Krasniqi: Libri “Zhvillimi i Gjëzakuptimit (Enigmatikës) Shqiptare”, Dr. Zijadin Hasani, një kontribut i çmuar që hap rrugë për studime dhe botime të reja

Ekrem Krasniqi: Libri “Zhvillimi i Gjëzakuptimit (Enigmatikës) Shqiptare”, Dr. Zijadin Hasani, një kontribut i çmuar që hap rrugë për studime dhe botime të reja.

Një vështrim autorial mbi veprën e Zijadin Hasanit, duke theksuar rëndësinë e dokumentimit të historisë së enigmatikës shqiptare, nevojën për gjithëpërfshirje dhe bashkëpunim ndërmjet studiuesve e krijuesve të kësaj fushe.

Shkruan: Ekrem Kemi Krasniqi

Çdo autor ka të drejtën morale dhe intelektuale të shkruajë një libër për fushën në të cilën ka vepruar dhe ka dhënë kontribut. Kur bëhet fjalë për një bashkëthemelues të shoqatës së enigmatëve dhe të një reviste enigmatike, kjo e drejtë bëhet edhe më e natyrshme, pasi ai ka qenë pjesë e drejtpërdrejtë e ngjarjeve që përshkruan.

Është e kuptueshme që një libër i tillë, si çdo botim tjetër, nuk mund të përfshijë çdo ngjarje, çdo personalitet apo çdo këndvështrim. Asnjë vepër nuk mund ta përmbledhë plotësisht historinë e një veprimtarie shumëvjeçare. Prandaj, fakti që disa lexues ose pjesëmarrës mund të ndihen të papërfshirë nuk e zbeh të drejtën e autorit për ta shkruar librin.

Çdo libër është një kontribut në dokumentimin e historisë, por jo domosdoshmërisht fjala e fundit mbi të. Përkundrazi, nëse dikush mendon se ngjarje të rëndësishme kanë mbetur jashtë ose se disa fakte duhet të plotësohen, rruga më e mirë është të kontribuojë me dokumente, kujtime apo edhe me një botim tjetër, që e pasuron më tej historinë e enigmatikës.

LEXO EDHE:

Historia ndërtohet nga shumë zëra dhe shumë autorë. Një libër nuk e mbyll debatin; përkundrazi, e hap atë për studime dhe botime të reja. Prandaj, vepra e autorit duhet parë si një kontribut i vlefshëm, ndërsa vërejtjet dhe mendimet e të tjerëve si mundësi për ta plotësuar dhe pasuruar më tej këtë histori.

Në shumë raste, kjo është qasja më e rekomanduar, sidomos kur bëhet fjalë për një monografi që synon të paraqesë historinë e një shoqate, organizate ose veprimtarie kolektive. Përfshirja e një grupi autorësh ose e një redaksie sjell disa përparësi:

• siguron këndvështrime të ndryshme dhe e bën pasqyrimin më gjithëpërfshirës;
• zvogëlon mundësinë që ngjarje ose personalitete të rëndësishme të mbeten pa u përmendur;
• rrit besueshmërinë dhe objektivitetin e botimit;
• lehtëson verifikimin e fakteve, datave dhe dokumenteve.

Megjithatë, kjo nuk është një domosdoshmëri. Edhe një autor i vetëm ka të drejtë të shkruajë një monografi ose një histori, për sa kohë që e bën me ndershmëri intelektuale, mbështetet në burime dhe e bën të qartë se vepra paraqet këndvështrimin dhe hulumtimin e tij. Nëse më vonë dalin të dhëna ose kujtime të tjera, ato mund të plotësojnë dhe pasurojnë botimet e ardhshme.

Pra, nëse synimi është hartimi i një historie zyrtare dhe sa më gjithëpërfshirëse të një shoqate, përfshirja e disa autorëve ose e një komisioni redaktues është e udhës. Nëse synimi është një studim ose një rrëfim historik nga një autor i vetëm, edhe kjo është plotësisht legjitime. Dallimi qëndron te natyra e veprës dhe jo te e drejta për ta shkruar atë.

Një tjetër element shumë i rëndësishëm në një monografi ose libër historik është renditja kronologjike e ngjarjeve, e cila përbën një nga parimet themelore të organizimit të materialit.

Një renditje e mirë kronologjike:

• e bën librin më të qartë dhe më të lehtë për t’u ndjekur;
• tregon zhvillimin e ngjarjeve në rrjedhën e kohës;
• shmang keqkuptimet dhe përsëritjet;
• ndihmon lexuesin të kuptojë lidhjen ndërmjet ngjarjeve dhe ndikimin që ato kanë pasur mbi njëra-tjetrën.

Megjithatë, autori mund të largohet nga renditja kronologjike në raste të veçanta, për shembull kur trajton një temë specifike ose një biografi të veçantë. Edhe në ato raste është e rëndësishme që lexuesi të mos humbasë orientimin në kohë.

Për një monografi kushtuar historisë së enigmatikës ose një shoqate enigmatike, renditja kronologjike konsiderohet zakonisht mënyra më profesionale dhe më e përshtatshme për paraqitjen e ngjarjeve.

Botimi i këtij libri përbën një kontribut të çmuar për enigmatikën shqiptare dhe meriton vlerësim të sinqertë. Si çdo vepër, edhe kjo mund të ketë hapësirë për plotësime dhe përmirësime. Çdo enigmat që mendon se ka fakte, dokumente ose përvoja të rëndësishme për të shtuar, ka të drejtën dhe mundësinë të japë kontributin e tij, qoftë përmes një botimi të ri, qoftë përmes sugjerimeve për ribotimet e ardhshme.

Një ribotim i pasuruar me kontributet e një grupi autorësh dhe njohësish të fushës do ta bënte këtë vepër edhe më gjithëpërfshirëse, më të plotë dhe me vlerë më të madhe për lexuesit dhe studiuesit e enigmatikës. Bashkëpunimi ndërmjet autorëve jo vetëm që pasuron përmbajtjen, por sjell edhe këndvështrime të ndryshme, duke e ngritur cilësinë dhe rëndësinë shkencore të botimit.

Me këtë frymë bashkëpunimi, libri ka potencialin të shndërrohet në një vepër referuese për enigmatikën shqiptare.

Për fund

Urime të përzemërta autorit për botimin e librit të ri kushtuar enigmatikës!

Ky botim është dëshmi e përkushtimit, pasionit dhe punës së palodhur në kultivimin e mendimit logjik, krijimtarisë dhe kulturës enigmatike. Çdo faqe e këtij libri pasuron fondin e letërsisë enigmatike dhe shërben si frymëzim për brezat e tanishëm dhe të ardhshëm të enigmatëve.

I uroj autorit shëndet, suksese të mëtejshme krijuese dhe shumë botime të tjera, me bindjen se ky libër do të zërë një vend të merituar në bibliotekën e çdo dashamirësi të enigmatikës.

Po ashtu, uroj që edhe enigmatë të tjerë të kontribuojnë me botime të reja në këtë fushë, duke pasuruar edhe më tej enigmatikën shqiptare. Sa më shumë libra të këtij lloji, aq më e dokumentuar dhe më e pasur do të jetë historia e saj.

Një dëshirë e veçantë mbetet hartimi i një Enciklopedie të Enigmatikës Shqiptare, ku të përfshihen të gjithë enigmatët dhe kontributet e tyre, e përgatitur nga një grup autorësh dhe studiuesish të kësaj fushe.

Urime dhe rrugëtim të mbarë këtij botimi! Suksese!