USAID-i po identifikon mundësitë për Panele diellore në çati duke përdorur drone për analiza gjeohapësinore.

USAID-i po identifikon mundësitë e biznesit për PV diellore në çati duke përdorur drone dhe analiza gjeohapësinore. Ajo po promovon zgjidhje me kosto efektive te paneleve diellore ku kjo kërkesë është në rritje e sipër. http://www.usaid.gov/kosovo Energjia solare ose energjia diellore është burim i renovueshëm dhe i pakufishëm, nga i cili rrjedhin pjesa më e madhe e burimeve të energjisë në Tokë. Kjo energji paraqet sasinë e energjisë e cila bartet me rrezet e Diellit. Energjia e Diellit më së shpeshti përdoret për shëndërrim në energji të nxehtësisë në sistemet për ujë të ngrohtë dhe ngrohje dhe në centralet solare, ndërsa për shndërrim në energji elektrike përdoren sistemet fotovoltaike. Intesiteti mesatar i rrezatimit të Diellit në atmosferë ështe mesatarisht 1.37(kW/m2) e cila njihet si konstanta diellore (solare). Gjatë kushteve normale në sipërfaqen e Tokës mund të arrihet intesitet i rrezatimit prej 1.0(kW/m2), dhe vlera e vertetë varet nga lokacioni, stina e vitit, koha e ditës, kushtet atmosferike, etj
Në vitin 1954, ky dizajn u përdor për herë të parë nga Bell Labs për të krijuar qelizën e parë diellore të silikonit komercialisht të zbatueshme. Në vitin 1957, Mohamed M. Atalla zhvilloi procesin e pasivimit të sipërfaqes së silikonit nga oksidimi termik në Bell Labs. Procesi i pasivimit të sipërfaqes asokohe ka qenë kritik për efikasitetin e qelizave diellore . 
Credits : https://sq.wikipedia.org/wiki/Panelet_diellore 

Energjia diellore mbështet pothuajse të gjithë jetën në tokë nëpërmes fotosintezës që nga shfaqja e organizmave të parë. Njerëzit e përdorin energjinë diellore për ndriçim, ngrohje, rritjen e të korrave dhe për shndërrimin e fuqisë diellore në energji elektrike. Ajo eshte njëra nga energjite me te rendesishme.

Energjia diellore është forma e ngrohjes dhe e dritës së rrezatimit diellor që i jep jetë klimës së tokës dhe mbështet jetën. Ajo gjithashtu klasifikohet si energji e rinovueshme, një burim energjie që fiton nxehtësi ose fuqi nga rrezet e Diellit. Në vitet e fundit, teknologjia e energjisë diellore është përdorur në energjinë e rinovueshme. Me energji diellore nënkuptohet energjia (termiko-elektrike) e prodhuar nga shfrytëzimi i drejtpërdrejte i energjisë se rrezatuar nga Dielli drejt Tokës. Në çdo ore Dielli transmeton drejt orbitës 1 kWh për meter katror. Energjia diellore bën pjesë në grupin e energjive te rinovueshme si biomasa, biokarburanti, gjeotermike, hidroenergjetike, eolike etj. Shndërrimi i energjisë diellore në energji elektrike quhet ndryshe energji fotovoltaike.
Në vitin 1839, aftësia e disa materialeve për të krijuar një ngarkesë elektrike nga ekspozimi i dritës u vëzhgua për herë të parë nga Alexandre-Edmond Becquerel. Megjithëse këto panele diellore fillestare ishin shumë joefikase edhe për pajisjet e thjeshta elektrike, ato u përdorën si një instrument për të matur dritën. 

Vëzhgimi nga Becquerel nuk u përsërit deri në vitin 1873, kur Willoughby Smith zbuloi se ngarkesa mund të shkaktohej nga goditja e dritës nga seleniumi. Pas këtij zbulimi, William Grylls Adams dhe Richard Evans Day botuan vepr;n me titull "Veprimi i dritës në selen" në vitin 1876, duke përshkruar eksperimentin që ata përdorën për të përsëritur rezultatet e Smith.
Në vitin 1881, Charles Fritts krijoi panelin e parë diellor komercial, i cili u raportua nga Fritts si "i vazhdueshëm, konstant dhe me forcë të konsiderueshme jo vetëm nga ekspozimi ndaj dritës së diellit, por edhe ndaj dritës së zbehtë, të shpërndarë të ditës". Megjithatë, këto panele diellore ishin shumë joefikase, veçanërisht në krahasim me termocentralet me qymyr.

Në vitin 1939, Russell Ohl krijoi modelin e qelizave diellore që përdoret në shumë panele diellore moderne. Ai e patentoi dizajnin e tij në vitin 1941.