Festivali Summer cult edicioni i XI
Në ditën e dytë u shfaqen: “Shërbëtoret” Jane Genet, regjisor: Klajdi Malollari (Shqipëri) dhe “Pacienti i dr Frojdit” autor: Miro Gavran, regjisor: Gent M. Çajani (Maqedonia e veriut).
Që në hyrje në holin e Teatrit “DODONA” si mikëpritje e festivalit Summer Cult të presin fletpalosjet e festivalit të disajnuara artistikisht me të gjitha informacionet për programin e festivalit, drejtoreshë e të cilit është Elmaze Nura profesireshë e regjisë në Fakultetin e arteve Prishtinë.
Shkruan: Agron Gërguri, dramaturg
Regjisorët e ri premtojnë
Në ditën e dytë u dhanë dy shfaqje me elemente të theksuara psikoligjike në zbërthimin e natyrave njerëzore: mentaliteti i shërbyesit që ëndërron të jetë i shërbyer dhe jo vetëm kaq tek shfaqja “Shërbëtoret” shpërfaqen marrëdhënie midis llojit motra me motrën, derisa loja me vrasjen e padrones “pakti me eren dhe natën” bëhet pjesa kryesore e lojës së akoreve të reja të cilat treguan shenja të talentit. Interpretim me një tempo ritëm të theksuar, ekspresive deri në pëlcitje, një gjendje e ndrydhur e shpirtit e luajtur bukur. Derisa në shfaqjen e dytë ishte tematizuar narcisti (Adil Hitler) i trajtuar përmes psikoanalizës së Frojdit. Narcistët mungesen apo paaftësinë ia mëveshin lehtësisht tjetrit siç bukur e kishte trajtuar skenikisht regjisori Çajani tekstin e M. Gavranit ” Pacienti i dr Frojdit” sigurisht se kjo shfaqje e arsyeton qëllimin imediat të festivalit për zbulimin dhe dhënien e hapëairës gjeneratave të reja sidomos regjisorëve.
Në shfaqjen “Pacienti i dr Frojdit” përveç shenjave të realizuara të regjisurës ishinë aktorët që e fuqizuan çdo ide regjisoriale me aktrim të përmbajtësuar në shprehje foljore dhe fizike përveç tjerash edhe në skena të lira që thyejnë tabu të kufizimeve të veprimeve erotizuese në skenë.
Treshja e akrorëve Muzafer Etemi, Adrian Aziri dhe Linda Shabani ishin mishëruar me personazhet duke ruajtur me mjeshtri gjendjen psikologjike e cila nxirrej nga thellësia ku rri e strukur dhe shpesh fshihet. Loja pa komplekse në relacionin personazhi aktori si një shprehje esenciale e interpretimit që shpesh karikohet për njëfarë morali jashtëskenik. Këtu vlenë të vlerësohet veçanërisht aktorja Linda Shabani e cila kishte realizuar një rol kompleks me liri të shprehjes që në raste tjera kur nuk përmbajtësohen i cilësojmë si banale.
Në aspektin regjisorial Genti Çajani kishte zgjedhje të estetizuara të atyre që quhen poza skulpturale kur personazhi ngrihet për të akcentuar një gjendje. Pastaj përdorimi i shumfshit dhe paralel i hapësirës skenike ishinë nga karakteristikat e realizuara të regjisurës.
Gjykuar sipas këtyre dy shfaqjeve konstatojmë se gjeneratat e reja kanë çka me thënë në Mbretërinë e Talias dhe ky është suksesi i Summer Cult Festivalit.
